การดูดเสมหะก่อนการให้ อาหารสายยาง การให้อาหารทางสายยาง

การดูดเสมหะก่อนการให้ อาหารสายยาง การให้อาหารทางสายยาง เป็นการให้อาหารแก่ผู้ป่วยที่ไม่สามารถรับประทานอาหารเองได้หรือผู้ป่วยที่มีปัญหาในเรื่องของการกลืนอาหาร โดยอาหารที่ใช้นำไปให้ผู้ป่วยนั้น จะต้องเป็นอาหารที่สามารถย่อยได้ง่ายและมีคุณค่าทางโภชนาการที่ครบถ้วน ทั้งยังต้องมีการคำนวณปริมาณการให้อาหารโดยนักโภชนาการเพื่อให้ผู้ป่วยได้รับสารอาหารที่เพียงพอต่อการของร่างกายในแต่ละวัน การให้อาหารทางสายยาง มีด้วยกัน 3 แบบคือการใส่สายยางให้อาหารทางจมูกลงไปกระเพาะอาหาร การใส่สายยางให้อาหารทางปากลงสู่กระเพาะอาหารและสุดท้ายการใส่สายยางให้อาหารโดยการเจาะผ่านผนังหน้าท้องตรงเข้าสู่กระเพาะอาหาร ซึ่งแบบที่ 3 ผู้ป่วยจะต้องเข้ารับการผ่าตัด เพื่อนำสายยางอาหารเข้าสู่ร่างกาย ต้องดูแลในเรื่องของความสะอาดทุกขั้นตอนไม่ว่าจะเป็นการให้อาหารในรูปแบบใด ทั้งนี้อาหารที่ใช้ในการให้อาหารทางสายยางส่วนใหญ่มีด้วยกัน 3 ประเภทก็คือ อาหารปั่นผสมซึ่งจะเป็นสูตรของโรงพยาบาล และอาหารชงที่มีขายตามร้านขายยาทั่วไป และสุดท้ายคือนม การให้อาหารทางสายยางแก่ผู้ป่วยจะต้องมีการดูแล โดยผู้ดูแลที่มีความเชี่ยวชาญในการให้อาหารเพราะจะต้องเป็นผู้เตรียมอาหาร รวมไปถึงขั้นตอนการให้อาหารทางสายยางการให้อาหารทางสายยาง จะต้องปฏิบัติตามขั้นตอนที่ถูกต้อง โดยการเตรียมอาหารต้องมีการเตรียมอุปกรณ์เครื่องไม้เครื่องมือหรือภาชนะใส่อาหาร จะต้องมีความสะอาดต้องผ่านกระบวนการฆ่าเชื้อ เพื่อให้ผู้ป่วยได้รับอาหารที่มีความสะอาดและปลอดภัยมากที่สุด เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดภาวะแทรกซ้อนหรือปัญหาอื่นตามมา ซึ่งก่อนการให้อาหารผู้ดูแลจะต้องทำการประเมินสภาพของผู้ป่วยและประเมินภาวะเสี่ยง นั่นก็คือระดับความรู้สึกตัวหรือประวัติการสำลักอาหาร ซึ่งการใส่ท่อหลอดลมอาการท้องอืดหรือข้อจำกัดต่าง ๆ ต่อมาคือการทดสอบตำแหน่งของสายยางให้อาหารก่อนให้อาหารทางสายยางทุกครั้งผู้ดูแลจะต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าสายยางให้อาหารอยู่ในกระเพาะอาหารโดยใช้ Syringe ดูดของเหลวภายในกระเพาะ ซึ่งมีลักษณะเป็นน้ำย่อย ถ้าได้แสดงว่าสายอยู่ในกระเพาะอาหารแล้ว…